Bandista 2010 yolda geliyor.. Hem de ne geliyor…
Gelişmeleri takip etmek için bu adresi takip edebilirsiniz.
Birinci Rollama
Biz işçiler rızkımız için nice cefalar içindeyiz
Hani, Hani; Şimdi Hadi
Yeni rakı eski şişe
Keyf ve emek kime meze
Genelleştir güzelleştir
Var ettiysek ait bize
İster asfalt ister şose
Sokaklar hayattır bize
Mazi gelecek ve şimdi
Yazılacak elimizde
Bugün kuvve yarın fiile
Huzur kadim hasret ise
Her sokakta her mecliste
Dile gelsin iki hece
Ne birinci ne bilinci
Hepsi gitti bu kaçıncı
Özelleştik tektipleştik
Adaletin kör kılıncı
Tütün kağıda değil de
Biz kefene sarıldık madem
Ölülerin korkusuyla
Titre nev-liberal âlem
Suçludur her aynasız
Her günahkâr bir aziz
Şeytanın ilk dümeninin bizi var olmadığına inandırması genelgeçeri içinden düşünüldüğünde neo-liberalizmin ilk dümeninin onlarca ‘farklı’ gözüken biçim içinde, onlarca farklı alanda faaliyet gösterip tek bir biçim ve hali netice olarak bize dayatmasıdır.
Verimlilik, rekabet, etkinlik, serbesti düsturuyla dönen çarklarından çıkan sesler hep güvencesizlik, taşeronlaştırma, sosyal ve demokratik hakların yitimi, tektipleşme frekanslarında yayılır. Duymak isteyen kulaklara Bandista’dan bir rollama; gerekirse filtresiz bir sigara ve süslü püslü olmayan bir şişe rakıyla kurulmuş, mezesinin biz olmadığı bir kardeşlik sofrasına, basit ama öznesi olduğumuz bir hayata övgüyle…
Rolling Stones’ın Şeytana Sempati’yle ilan ettiği gibi şeytan aramızda dolaşan kruvaze ceketli bir adam bazen ve Godard’dan titreşimler Bir Artı Bir, matematiğin ‘verimli’ kesinliğine bırakılamayacak bir özgür ilişkiler oyunu, bir ve birin arasındaki asıl ilişki, tanımlanmamış, ama tanımlanamaz olmayan “artı,” her an yeniden yaratıldığı için söylemesine gerek olmayan sonuç (“iki eder” ve bazen “iki etmez”).
Söz de Bandista, Müzik de Bandista, Öz de Bandista..